BEASLEY | SOMSEN | SERIERSE
John Beasley – Piano
Jasper Somsen – Double Bass
Marcel Serierse – Drums

AZIJNFABRIEK – DEN BOSCH, Holland
John Beasley’s latest CD:
John Beasley presents MONK’estra Vol 1  (Mack Avenue MAC1113, 2016)

Wie klassieke Monk-composities zó binnenstebuiten kan keren en er vervolgens ‘n dergelijk frisse eclectische muziek van kan maken, is diep in de materie gedoken. Klopt. Pianist en arrangeur John Beasley (55) was in zijn jonge jaren lid van de groep Thelonious van bassist Buell Neidlinger, die de krochten van Monk omspitte. Hij werkte, in Los Angeles, ook met de voormalige Monkman Larry Gales. Beasley ontdekte dat die oude Monk-nummers uit de jaren veertig en vijftig meer te bieden hadden dan de modale muziek waarmee het merendeel van zijn leeftijdgenoten zich onledig hield.

Wellicht niet helemaal toevallig begint de schijf met ‘Epistrophy’, een van de vroege composities van Thelonious Monk en de eerste die op de plaat terechtkwam. Dat was in 1942, door het orkest van trompettist Cootie Williams, die het als herkenningsmelodie gebruikte. Hier jongleert Beasley met tempi en hobbelende ritmes. Tegen het eindde halveren de trombones en de rieten het tempo nog eens. Toch heeft het nummer iets van de warme sonoriteit van het origineel behouden.

En zo verkent John Beasley het repertoire, alsof hij het labyrint doorkruipt in de buik van het schip waar Edgar Allen Poes Arthur Gordon Pym als verstekeling zit. Met Beasley ontdekken we dat het van Monk naar Mingus slechts een stap is, met dat shoutende demperwerk.

Zelfs ‘Round Midnight’ klinkt als nieuw, met ‘n lome rockbeat waarop de melodie drijft, statig als een cruiseschip. Een sprookje in full-color.

Als we dan de toffe bombast van ‘Little Rootie Tootie’ hebben gehad glijden we in ‘Coming On The Hudson’ het water over, de zomerschemering tegemoet. Op het laatst ziet niemand meer of we op een stoomboot zitten of in een heteluchtballon.

Avontuurlijker big band jazz ben ik dit jaar nog niet tegengekomen.

 

Share